En dan Papaya, een puppie van 6 maanden, midden in de nacht over de schutting van het asiel gegooid, met het risico dat ze verscheurd zou worden door de volwassen honden.


En Susy met haar 3 kleintjes, afgeleverd in het asiel omdat haar baasje iets beters te doen had dan om te kijken naar haar.


En Mamasita met haar 6 puppies in een grote pan.


We hebben altijd gedacht het te kunnen redden met onze inzet en vasthoudendheid en de werkelijkheid te kunnen veranderen hierdoor.
Door educatie en een dialoog aangaan met de mensen. 
Maar op dit historisch moment zijn we tot de trieste conclusie gekomen dat het niet gelukt is en dat er niets veranderd is.
De situatie is niet verbeterd, integendeel, het lijkt dat het verslechterd, maand na maand en jaar na jaar.
Misschien moeten we toegeven dat we geweldige praters waren met toeschouwers die ons aanhoorden maar de boodschap niet begrepen hebben. Niemand heeft onze schreeuw om hulp gehoord of er op gereageerd. 
In de eerste drie maanden van dit jaar zijn er ruim 120 honden het asiel binnengekomen en nu begint het tragische deel van het seizoen. Het deel waarin de honden puppies krijgen.
En wat denken de mensen?
"Och het Lida is er toch. De puppies die we niet kwijt kunnen, brengen we daarheen, die zijn verplicht ze op te nemen".
En dit is hun kinderlijke filsofie.
"Als je puppies hebt ga je naar het asiel van de Lida, als er een hond aangereden wordt, ga je er niet mee naar de dierenarts maar naar de Lida. Je roept Cosetta, zij gaat de hond wel redden en betaald de rekening".
En het is waar, de asiel van de Lida is er ook, want wij laten nooit een hond aan de rand van de weg sterven, maar de Lida redt het niet meer.
De Lida is ingestort, ze kan niet meer.
We hebben hoge rekeningen van de dierenartsen, we moeten nu alle honden in het asiel gaan inenten, ontwormen en druppels geven tegen vlooien en teken.
We moeten elke dag hondenvoer kopen, 15 zakken á 20 kilo met daarnaast nog apart voer voor de puppies. Daarnaast de salarissen van de medewerkers.
We hebben nu echt hulp nodig van iedereen om onze honden niets te kort te laten komen en goed te kunnen verzorgen.
Wij mogen wanhopig zijn en huilen, maar zij mogen hier niet onder lijden.
Zij zitten gevangen door de schuld van de mens en hebben niet om dit leven gevraagd, wij moeten helpen.
En voor dit alles vragen wij uw hulp, jullie hulp!
Laat ons niet in de steek, help ons alstublieft!
We hebbe neht nodig een beetje licht te zien in deze donkere dagen om door te kunnen, ook deze keer!

Hartelijk bedankt.
Voor donatie's